175ο: Η μεγάλη οικογένεια των Φαναριωτών Σουρελαίων και η σχέση τους με τη Στράτσιανη
Του Δημήτρη Ντούσα, δασκάλου φιλοσοφίας, ερευνητή και συγγραφέα
Αγαπητοί φίλοι
Συνεχίζω τη μεγάλη ιστοριοδιφική έρευνα καθώς και τα μαθήματα γενεαλογίας και βιογραφίας των οικογενειών μαστόρων που ήρθαν ή φέρονται πως ήρθαν από τη Στράτσιανη της επαρχίας της Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων. Σήμερα θα αναφερθώ στην οικογένεια των Σουρελαίων ή Σουρέληδων.
Η Ιστορία του Φαναρίου Ιθώμης γράφεται μέσα από την ιστορία των οικογενειών και των ανθρώπων τους. Οι άνθρωποι είναι οι δημιουργοί της ιστορίας τους.
Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα με μια σειρά:
1. Ο Δημήτρης Χαντζιάρας στο βιβλίο Σκόρπια φύλλα, 1997, γράφει πως από το 1881 και μέχρι το 1917, στο Φανάρι Ιθώμης ήρθαν από τη Στράτσιανη της Κόνιτσας και εγκαταστάθηκαν στο χωριό μας, το Φανάρι, και οι παρακάτω:
* Σουρέλης Χρήστος του Παναγιώτη
* Σουρέλη Αγλαΐα του Χρήστου και
* Σουρέλης Αθανάσιος του Παναγιώτη.
Γράφει επίσης πως οι δύο άνδρες ασκούσαν τη μαστορική τέχνη. Σημειώνει ακόμη πως παιδιά και εγγόνια τους συνέχισαν να εργάζονται ως χτιστάδες, ακολουθώντας την τέχνη του πατέρα τους. Αυτοί είναι:
* Σουρέλης Βασίλης του Χρήστου,
* Σουρέλης Θρασύβουλος του Χρήστου,
* Σουρέλης Παναγιώτης του Χρήστου και
* Σουρέλης Βαγγέλης του Αθανασίου.
Είναι όμως ακριβώς έτσι; Ήρθαν όλοι οι Σουρέληδες μετά από την Απελευθέρωση του Φαναρίου Ιθώμης από τους Τούρκους το 1881;
Ας τα δούμε τα πράγματα από πιο κοντά και με βάση τα επίσημα βιβλία της κοινότητας Φαναρίου.
2. Στο Μητρώο Αρρένων της κοινότητας Φαναρίου Ιθώμης, το οποίο καλύπτει την περίοδο από το 1840 μέχρι το 1938, προκύπτει πως στο χωριό μας, το Φανάρι, ήταν γραμμένοι και με βάση το έτος γέννησης οι παρακάτω Σουρέληδες:
* Σουρέλης Χρήστος του Παναγιώτη, έτος γέννησης 1865, τόπος γέννησης Φανάριον Ιθώμης
* Σουρέλης Αθανάσιος του Παναγιώτη, 1881, Στράτσιανη Κόνιτσας
* Σουρέλης Βασίλειος του Χρήστου, 1904, Φανάρι
* Σουρέλης Θρασύβουλος του Χρήστου, 1912, Φανάρι
* Σουρέλης Παναγιώτης του Χρήστου, 1917, Φανάρι.
Διαπιστώνουμε πως πριν από το 1881, πριν από την Απελευθέρωση της Θεσσαλίας, στο Φανάρι Ιθώμης είχε γεννηθεί ο Σουρέλης Χρήστος του Παναγιώτη, το 1865.
3. Ας δούμε τώρα το Μητρώο Αρρένων της κοινότητας Στράτσιανης της Κόνιτσας, το οποίο καλύπτει την περίοδο από το 1845 μέχρι το 1933. Εδώ αναφέρονται, με σειρά το έτος γέννησης και τόπο γέννησης το χωριό Στράτσιανη (Πύργος), τα παρακάτω ονόματα:
* Σουρέλης Γεώργιος του Βασιλείου, σύζυγος Χονδρογιάννη, έτος γέννησης 1862, τόπος γέννησης Στράτσιανη
* Σουρέλης Χρήστος του Παναγιώτη, 1866, Στράτσιανη.
[Συγκρατούμε αυτό το όνομα, γιατί όπως μόλις πριν είδαμε, το συναντάμε και στο Μητρώο Αρρένων της κοινότητας Φαναρίου. Ενδεχομένως να πρόκειται για το ίδιο άτομο, το οποίο όμως είναι διπλοδηλωμένο, να το έχει δηλαδή εγγράψει ο πατέρας του Σουρέλης Παναγιώτης και στο Μητρώο της κοινότητας Φαναρίου και της Στράτσιανης με διαφορά ενός έτους. Ενδέχεται η οικογένεια του Παναγιώτη Σουρέλη να γέννησε εδώ, στο Φανάρι, τον Χρήστο, καθώς μπορεί να έμεινε για εργασία από τις Απόκριες μέχρι του Αγίου Δημητρίου και όταν τον χειμώνα πήγε στη Στράτσιανη Ιωαννίνων να το έγραψε κι εκεί. Αυτό όμως είναι υπόθεση, γιατί δεν αποκλείεται να πρόκειται και για συνωνυμία και συνεπώς για διαφορετικά άτομα και οικογένειες…]
* Σουρέλης Νικόλαος του Βασιλείου και της Κωνσταντως Πρωτόπαππα, 1874, Στράτσιανη
* Σουρέλης Αθανάσιος του Παναγιώτη, 1881, Στράτσιανη.
[ Διαπιστώνουμε πως και το όνομα αυτό είναι διπλά γραμμένο, και στο Μητρώο της κοινότητας Φαναρίου και της Στράτσιανης, με ίδιο όνομα πατέρα και ίδιο έτος γέννησης. Άρα ενισχύεται η άποψη πως πρόκειται για το ίδιο άτομο και για την ίδια οικογένεια πίσω του, την οικογένεια του Σουρέλη Παναγιώτη]
* Σουρέλης Ξενοφών του Γεωργίου, 1884, Στράτσιανη
* Σουρέλης Σταύρος του Δημητρίου, 1892, Στράτσιανη
* Σουρέλης Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 1894, Στράτσιανη
* Σουρέλης Κωνσταντίνος του Ανδρέα, 1897, Στράτσιανη
* Σουρέλης Ευάγγελος του Κυρικου, 1902, Στράτσιανη
* Σουρέλης Σωτήριος του Παναγιώτη, 1906, Στράτσιανη
* Σουρέλης Σπυρίδων του Νικολάου, 1912, Στράτσιανη
* Σουρέλης Βασίλειος του Νικολάου, 1914, Στράτσιανη
* Σουρέλης Ανδρέας του Ιωάννη, 1916, Στράτσιανη
* Σουρέλης Στυλιανός του Παναγιώτη, 1924, Στράτσιανη
* Σουρέλης Δημήτρης του Κωνσταντίνου και της Θεοδώρας, 1925
* Σουρέλης Θεοφάνης του Παναγιώτη και της Φωτεινής, 1928, Στράτσιανη
* Σουρέλης Αναστάσιος του Παναγιώτη και της Φωτεινής, 1930, Στράτσιανη και
* Σουρέλης Ανδρέας του Κωνσταντίνου και της Θεοδώρας, 1932, Στράτσιανη.
Όπως με πληροφόρησαν οι κάτοικοι της Στράτσιανης Ιωαννίνων, όταν επισκέφτηκα το όμορφο χωριό τους το Πάσχα του 2026, η οικογένεια των Σουρελαίων ή Σουρέληδων εξακολουθεί να είναι μεγάλη οικογένεια με αναφορά στο χωριό της. Μάλιστα τα αδέρφια Σουρέλη έχουν ένα μεγάλο ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων, το “Παλλάδιον”, το οποίο και επισκέφτηκα και γνώρισα από κοντά και το ένα από τα αδέρφια, ο οποίος μου χάρισε και το βιβλίο της αδερφής τους Ελένης Σουρέλη-Γαλάνη “Η Αχόπετρα του Σελλιού και της Στράτσιανης”, εκδόσεις Κάκτος, 2023, στο οποίο υπάρχει και το Μητρώο Αρρένων της κοινότητας Στράτσιανης της Κόνιτσας.
4. Όλα δείχνουν πως η μεγάλη οικογένεια των Σουρελαίων κατάγεται από τη Στράτσιανη Ιωαννίνων και πως κάποια μέλη της έρχονταν στο χωριό μας για εργασίες, φέρνοντας μαζί τους και τη γυναίκα τους και τα παιδιά τους. Φαίνεται πως τον χειμώνα, που οι χτιστάδες δεν εργάζονταν, γύριζαν πίσω, στο χωριό τους, τη Στράτσιανη, όπου δήλωναν και εκεί στο ληξιαρχείο τα παιδιά τους. Για αυτό και ο Σουρέλης Χρήστος του Παναγιώτη και ο Σουρέλης Αθανάσιος του Παναγιώτη είναι γραμμένοι και στα δύο Μητρώα.
Κάποια στιγμή, μετά από την Απελευθέρωση του Φαναρίου Ιθώμης από τους Τούρκους, κάποια μέλη της οικογένειας των Σουρελαίων αποφασίζουν να εγκατασταθούν μόνιμα στο χωριό μας, το Φανάρι Ιθώμης. Ποιος είναι λοιπόν ο μακρινός πρόγονος των Φαναριωτών Σουρελαίων;
5. Ο μακρινός πρόγονος των Φαναριωτών μαστόρων με το επώνυμο Σουρέλης είναι ο Σουρέλης Παναγιώτης. Το πότε και πού ακριβώς γεννήθηκε δεν μπορώ να το πω με απόλυτη ακρίβεια και σιγουριά. Λογικά θα πρέπει να γεννήθηκε ή πριν από το 1840, αν γεννήθηκε στο Φανάρι και για αυτό δεν είναι γραμμένος στο Μητρώο Αρρένων της κοινότητας Φαναρίου, το οποίο ξεκινά την καταγραφή από το 1840, ή πριν από το 1845, αν γεννήθηκε στη Στράτσιανη και για αυτό δεν είναι γραμμένος στο Μητρώο Αρρένων της κοινότητας Στράτσιανης της Κόνιτσας.
Ο Παναγιώτης Σουρέλης παντρεύεται τη Δέσποινα και κάνει μαζί της το πρώτο του παιδί, τον Χρήστο, το 1865 στο Φανάρι Ιθώμης και για αυτό τον γράφει στο ληξιαρχείο του Φαναρίου. Τον χειμώνα πηγαίνει στη Στράτσιανη Ιωαννίνων και γράφει κι εκεί τον Χρήστο, με έτος γέννησης το 1866. Το 1881 κάνει και δεύτερο αρσενικό παιδί, τον Σουρέλη Αθανάσιο, τον οποίον τον δηλώνει και στο Φανάρι και στη Στράτσιανη. Αποφασίζει όμως να μείνει μόνιμα στο χωριό μας, το Φανάρι Ιθώμης, το οποίο είναι πια ελεύθερο, ενώ η Στράτσιανη εξακολουθεί ως το 1913 να είναι κάτω από την οθωμανική σκλαβιά. Ανοίγει οικογενειακή μερίδα στο Δημοτολόγιο του Φαναρίου Ιθώμης…
Από το Δημοτολόγιο του Φαναρίου άντλησα τα παρακάτω ονόματα και στοιχεία, τα οποία ξεδιπλώνουν το γενεαλογικό δέντρο των Σουρελαίων μέσα στον ιστορικό χρόνο.
Ας τα δούμε τα πράγματα από πιο κοντά:
α. Ο Σουρέλης Χρήστος του Παναγιώτη και της Δέσποινας, γεννήθηκε το 1865 στο Φανάρι ή το 1866 στη Στράτσιανη, ήταν κτίστης, παντρεύτηκε την Αγλαΐα και απέκτησε τρία παιδιά:
– τον Βασίλειο, ο οποίος γεννήθηκε το 1904 στο Φανάρι Ιθώμης. Ήταν χτίστης. Παντρεύτηκε τη Φανή, η οποία γεννήθηκε το 1899 και ήταν το γένος Σιώμου. Έκανε μαζί της τρία κορίτσια: την Κλεοπάτρα, τη Χρυσάνθη και τη Σουλτάνα.
-τον Θρασύβουλο, ο οποίος γεννήθηκε το 1912 στο Φανάρι Ιθώμης, ήταν μάστορας μέχρι το τέλος της ζωής του, παντρεύτηκε την Αφροδίτη και έκανε μαζί της πέντε παιδιά: τη Ροζαλία το 1942, τον Σεραφείμ ο οποίος γεννήθηκε το 1944 και σκοτώθηκε το 1954 από χειροβομβίδα, τον Χρήστο το 1946 ο οποίος ήταν μωσαϊκός και πλακατζής, τον Βασίλη το 1948 που ήταν και αυτός μωσαϊκός και πλακατζής και την Αθηνά το 1950.
– τον Παναγιώτη, ο οποίος γεννήθηκε το 1917, ήταν κτίστης και πέθανε το 1968. Ο Παναγιώτης ήταν μέχρι τέλους μάστορας. Παντρεύτηκε την Αγορούλα, η οποία γεννήθηκε το 1908 και ήταν το γένος Μπολορίζου. Έκανε μαζί της τρία παιδια: τον Χρήστο ο οποίος γεννήθηκε το 1945 και σκοτώθηκε το 1954 από χειροβομβίδα, τη Σοφία το 1947 και την Ελένη το 1949.
β. Ο Σουρέλης Αθανάσιος του Παναγιώτη και της Δέσποινας, γεννήθηκε το 1881 στη Στράτσιανη Κόνιτσας, απέκτησε μόνιμη κατοικία στο Φανάρι, ήταν χτίστης, απεβίωσε το 1934, παντρεύτηκε την Αγορίτσα, το γένος Ν. Αθανασίου, η οποία γεννήθηκε το 1882 και απεβίωσε το 1970. Ο παππούς Αθανάσιος ως μάστορας εργάστηκε στο κτίσιμο του πέτρινου δημοτικού σχολείου στο Φανάρι. Έφτιαξε επίσης την πέτρινη Εθνική τράπεζα της Καρδίτσας καθώς και το πέτρινο σπίτι του βουλευτή Παναγιώτη Κατσάρου. Ανέβαινε μια φορά την εβδομάδα στο Φανάρι. Έμεινε με τους άλλους μαστόρους του συνεργείου στην ταράτσα του σπιτιού. Ένα βράδυ ο παππούς έπεσε από την ταράτσα και χτύπησε άσχημα. Μετά από λίγο καιρό πέθανε. Έκανε τρία παιδιά:
– τον Ευάγγελο, ο οποίος γεννήθηκε το 1908 στο Φανάρι και ήταν χτίστης. Όταν πήγε στην Αθήνα εργάστηκε ως ζαχαροπλάστης στον Σκαφίδα Αναστάσιο. Πέθανε το 1996. Παντρεύτηκε την Αφροδίτη, η οποία γεννήθηκε το 1915, ήταν το γένος Μακρή και έκανε μαζί της τα παιδιά: την Χρυσαυγή το 1944, την Ελένη το 1945, τον Σωτήρη το 1947 και τη Νίκη το 1948. Ο Σωτήρης, ο γιος του, έχει δύο κορίτσια.
– τη Βασιλική, η οποία γεννήθηκε το 1908. Ο Ευάγγελος και η Βασιλική ήταν δίδυμα αδέρφια. Η Βασιλική παντρεύτηκε στο Μουζάκι, όπου και έζησε πριν φύγει για Αθήνα. Έκανε τρία παιδιά. Και
– τον Γεώργιο, ο οποίος γεννήθηκε το 1910 και ήταν δηλωμένος στο Δημοτολόγιο του Φαναρίου ως γεωργός. Αρχικά ο Γιώργος ήταν μάστορας, αλλά μετά από κάποια ηλικία ασχολήθηκε με μπαχτσέ και κτηνοτροφία. Ο Γιώργος ήταν γνωστός και με το παρώνυμο Γάκιας ο Νούσιας, δηλαδή ο Γιώργος του Αθανασίου. Ο Γιώργος παντρεύτηκε τη Γραμμάτω, η οποία γεννήθηκε το 1913 και πέθανε το 1984. Έκανε μαζί της τρία παιδιά: τον Αθανάσιο το 1944, την Άρτεμη το 1947 και τον Ιωάννη το 1946.
6. Στο χωριό μας, το Φανάρι Ιθώμης, υπάρχουν σήμερα τέσσερα Σουρελαίικα σπίτια:
Το πρώτο είναι του Ευαγγέλου (1908) και του Γιώργου (1910). [Σημειωση: Σε παρένθεση έχω το έτος γέννησης του καθενός, για να αποφευχθεί η σύγχυση των προσώπων]. Αυτό το σπίτι βρίσκεται στην κάτω γειτονιά στη συνοικία τα Μαστόρικα. Βρίσκεται ανάμεσα στα σπίτια του Καστάνη και του Ταμπάκη. Το σπίτι αυτό ήταν το πατρικό σπίτι. Το σπίτι αυτό κάηκε γύρω στα 1950. Όπως θα μου πει ο Θανάσης Σουρέλης (1944), το πατρικό σπίτι κάηκε ως εξής:
“Στο κατώι είχαμε χορτάρι και κότες. Πήγε ο πατέρας μου, ο Γιώργος, να πάρει κάτι από εκεί αλλά πήγε με το καντήλι. Ήταν βράδυ. Τότε δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα.
Άφησε το αναμμένο καντήλι σε ένα μέρος που το άφηνε συνήθως, αλλά κάποια κότα τρόμαξε, έπεσε πάνω στο καντήλι και το χορτάρι πήρε φωτιά. Το σπίτι κάηκε”.
Και ο Θανάσης Σουρέλης συνεχίζει:
“Ο ένας από τα αδέρφια, ο Βαγγέλης, έφτιαξε το μισό σπίτι και έτσι έρχεται σήμερα στο χωριό μας ο γιος του, ο Σωτήρης με την οικογένειά του, ενώ ο δικός μου πατέρας, ο Γιώργος, έφυγε με την οικογένειά του και πήγαμε στη συνοικία του Αγίου Αθανασίου, στο σπίτι της μάνας μου. Μείναμε εκεί για κάποια χρόνια και μετά, γύρω στα 1960, αγοράσαμε το σπίτι του Παναγιώτη του Κατσάρου, κάτω από τον Άγιο Νικόλαο. Εκεί έμεινε πια η οικογένειά μου: ο πατέρας μου Γιώργος, η γιαγιά Αγορίτσα, η Άρτεμις η αδερφή μου. Ο αδερφός μου ο Γιάννης είχε πεθάνει μικρός.
Μπαίνοντας μέσα στο διώροφο σπίτι, αριστερά ήταν το αγροτικό ιατρείο και δεξιά στο ισόγειο έμεινε η οικογένειά μου. Στον πάνω όροφο έμεινε ο γιατρός Πετεινάρας με τη γυναίκα του, τη Μαρίκα, μέχρι που βγήκε σε σύνταξη. Αυτό που μένουμε εμείς είναι το δεύτερο σπίτι των Σουρελαίων στο Φανάρι.
Το τρίτο σπίτι είναι του Θρασύβουλου, στο οποίο μένουν ο Χρήστος και ο Βασίλης Σουρέλης με την οικογένειά τους. Ο ένας έχει είσοδο από την μια πλευρά και ο άλλος από την πίσω. Ο Χρήστος πέθανε άδικα και πρόωρα πριν μερικά χρόνια. Έχει τρία παιδιά, τον Θρασύβουλο (Λάκη), την Αφροδίτη και τον Νίκο. Ο Βασίλης έχει δύο παιδιά, τον Σεραφείμ (Μάκη) και τη Στέλλα. Η Αθηνά, δηλαδή η αδερφή του Χρήστου και του Βασίλη, έχει παντρευτεί τον Χρυσόστομο Παπαστεργίου. Η Ελένη ζει στη Λάρισα.
Το τέταρτο σπίτι της μεγάλης οικογένειας των Σουρελαίων είναι του Παναγιώτη (1917). Είναι κοντά μετά σπίτια του Χρήστου και του Βασίλη Σουρέλη. Σε αυτό μένει η Σοφία, η κόρη του, η οποία ζούσε και ζει στα Τρίκαλα. Έκανε δύο παιδιά. Τον Παναγιώτη και τον Αναστάσιο, που έχουν μαγαζιά στα Τρίκαλα”.
7. Το γενεαλογικό δέντρο λοιπόν των Φαναριωτών Σουρελαίων έχει ως εξής:
Ο μακρινός πρόγονος των Φαναριωτών μαστόρων της οικογένειας των Σουρελαίων είναι ο Σουρέλης Παναγιώτης, ο οποίος γεννήθηκε πριν από το 1840 ή πριν από το 1845. Αυτός έκανε δύο αγόρια: τον Χρήστο το 1865 και τον Αθανάσιο το 1881, οι οποίοι ήταν γραμμένοι και στο Φανάρι και στη Στράτσιανη.
– Ο Χρήστος(1865) έκανε παιδιά τον Βασίλη (1904), τον Θρασύβουλο (1912) και τον Παναγιώτη (1917). Ο Βασίλης έκανε μόνο κορίτσια. Έτσι από εκεί χάθηκε το επώνυμο.
Ο Θρασύβουλος έκανε τρία αγόρια και δύο κορίτσια. Το ένα παιδί του, ο Σεραφείμ σκοτώθηκε από τη χειροβομβίδα το 1954. Ο Χρήστος(1946) έκανε δύο γιους, τον Θρασύβουλο και τον Νικόλαο και ένα κορίτσι. Ο Βασίλης(1948) έχει σήμερα έναν γιο, τον Σεραφείμ και ένα κορίτσι.
– Ο Αθανάσιος (1881) έκανε δύο αγόρια και ένα κορίτσι, τον Ευάγγελο (1908), τη Βασιλική(1908, δίδυμη με τον Ευάγγελο) και τον Γεώργιο (1910). Ο Ευάγγελος(1908) έκανε τρία κορίτσια και έναν γιο, τον Σωτήρη (1947), ο οποίος ζει στην Αθήνα. Ο Γιώργος (1910) έκανε δύο γιους, τον Αθανάσιο (1944) και τον Ιωάννη (1946). Ο Αθανάσιος ο οποίος έχει δύο παιδιά, τον Γιώργο και τη Στέλλα. Ο Ιωάννη (1946), ο δεύτερος γιος του Γιώργου, πέθανε μικρός.
Η ζωή της οικογένειας των Φαναριωτών Σουρελαίων συνεχίζεται…
8. Ο τραγικός σκοτωμός από χειροβομβίδα των δύο μικρών Σουρελαίων, το 1954.
Σχετικά με αυτό το τραγικό γεγονός, ο Αθανάσιος Σουρέλης, ο “ναύαρχος”, όπως είναι γνωστός, μου είπε:
“Ο Χρήστος Σουρέλης του Παναγιώτη, ο οποίος γεννήθηκε το 1945 και ο πρώτος ξάδερφός του, ο Σεραφείμ Σουρέλης του Θρασύβουλου, ο οποίος γεννήθηκε το 1944, έπαιζαν στον “Παλαιογουλά” με τα στεφάνια, τα οποία τα παίρναμε από βαρέλια ξύλινα και με ένα ξύλο και σύρμα τα κυλούσαμε. Ήταν 9 και 10 χρόνων. Εκείνη την ημέρα παίζαμε εκεί πολλά παιδιά. Κάποια στιγμή τα στεφάνια έφυγαν και κύλησαν προς το ρέμα του Πούλιου. Πήγαν να τα πάρουν και καθώς ανέβαιναν το ρέμα βρήκαν σε αυτό μια χειροβομβίδα. Την πήραν στα χέρια τους και προσπάθησαν να την κομματιάσουν, για να μοιραστούν το μέταλλο και να το πουλήσουν. Τόσο μας έκοβε…Η χειροβομβίδα εκρήχτηκε. Το ένα παιδί σκοτώθηκε αμέσως. Η χειροβομβίδα έσκασε στο κάτω μέρος της κοιλιάς του. Το άλλο χτυπήθηκε στο κεφάλι βαριά. Με ένα κάρο, κάποιος από τους Μαππαίους, πήγε τα παιδιά στην Καρδίτσα. Στο Ίσαρι πέθανε και το δεύτερο παιδί. Ήταν στην τρίτη και τετάρτη δημοτικού… Όλα αυτά έγιναν όταν έγιναν οι φοβεροί σεισμοί, στις 30 Απριλίου 1954 στους Σοφάδες”…
9. Ο Αθανάσιος Σουρέλης του Γεωργίου (1944), ο οποίος μου έδωσε τις παρούσες βιογραφικές πληροφορίες και τον οποίο ευχαριστώ βαθιά, εργάστηκε στο Πολεμικό Ναυτικό, από το 1959 έως το 1985. Η γυναίκα του η Αθανασία (Σούλα) είναι από το Μουζάκι και έχει κάνει μαζί της δύο παιδιά: τον Γιώργο, ο οποίος γεννήθηκε το 1978 και την Ιωάννα.
Αύριο η συνέχεια…
#Στην πρώτη φωτογραφία βλέπουμε από αριστερά προς τα δεξιά: τον Δημήτρη Γκέλη όρθιο, τον Ταμπάκη Βασίλη με τον τενεκέ στον ώμο και τελευταίο δεξιά τον Ευάγγελο Σουρέλη.
Στη φωτογραφία με τον γάιδαρο βλέπουμε αριστερά μια κοπέλα, είναι η Ελένη Σουρέλη του Παναγιώτη, η οποία γεννήθηκε το 1949. Ακολουθούν ο Αγορόπουλος Βασίλης, ο Ταμπάκης Βασίλειος και ο Γκέλης Δημήτρης.
Στην τρίτη φωτογραφία βλέπουμε τους μαστόρους, από αριστερά προς τα δεξιά: τον Ευάγγελο Σουρέλη και με το φτυάρι τον Παναγιώτη Σουρέλη. Στη μέση με τον τενεκέ ο Γκέλης Δημήτρης και τελευταίος δεξιά ο Ταμπάκης Βασίλης.
Στη φωτογραφία με το εξώφυλλο βλέπουμε το βιβλίο της Ελένης Σουρέλη-Γαλάνη από τη Στράτσιανη Ιωαννίνων.
Στην τελευταία φωτογραφία βλέπουμε το χωριό μας, το Φανάρι Ιθώμης με το πέτρινο δημοτικό σχολείο, το οποίο κτίστηκε από τους Φαναριώτες μαστόρους το 1929 – 1931.
Να τονίσω ακόμη πως το 51% των σπιτιών του Φαναρίου Ιθώμης είναι κτισμένα πριν από το 1881, πριν από την Απελευθέρωση από τους Τούρκους. Το πιο παλιό είναι κτισμένο το 1838. Πολλά από αυτά τα σπίτια είναι χτισμένα από τους μαστόρους της πέτρας που ήρθαν από τη Στράτσιανη της Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων πολύ πριν από την Απελευθέρωση. Για αυτό και τους βρίσκουμε ακόμη κι από το 1840 να είναι στο Φανάρι…
Τις τρεις φωτογραφίες με τους μαστόρους μού τις έδωσε η Χαρούλα Γκέλη, την οποία ευχαριστώ.
Για οποιαδήποτε ανακρίβεια ή παράλειψη είμαι εδώ για να αποκαταστήσω την αντικειμενική αλήθεια.
Ντούσας Δημήτρης, δάσκαλος φιλοσοφίας, ερευνητής, συγγραφέας
Τηλέφωνο επικοινωνίας 6976026625
