63ο: Ο ασίγαστος λαϊκός ποιητής του Φαναρίου Ιθώμης Σωτήρης Κακαές
Αγαπητοί φίλοι
Συνεχίζω το αφιέρωμα στον Φαναριώτη λαϊκό ποιητή Σωτήρη Κακαέ του Γεωργίου.
Χθες γνωρίσαμε κάποια πράγματα από τη ζωή του κι απ’ το έργο του. Σήμερα θα γνωρίσουμε και κάποια ακόμα.
1. Ο Σωτήρης Κακαές, 4 ετών, το 1966 πήγε στη Γερμανία, μαζί με τη γιαγιά του την Αφροδίτη και έζησε εκεί για 3 χρόνια μαζί με τον πατέρα του και τη μητριά του. Ακολουθώντας την οικογένειά του βρέθηκε σε διάφορα χωριά και πόλεις της Γερμανίας όπως την Τρέινφουρτ, το Σβελμ, το Χάγκεν, το Ενέπεταλ, και το Βούπερταλ…
Εργάστηκε σε κρατικά πλυντήρια ρούχων, εστιατόρια και εργοστάσια πλαστικών.
Αφότου γύρισε, στην Ελλάδα και στο Φανάρι Καρδίτσας, ζει μόνος του. Αρχικά σε μια παράγκα και αργότερα στο σπιτάκι που έφτιαξε στο χωριό Καππά.
Για να επιβιώσει στο χωριό μας έκανε διάφορες εργατικές και αγροτικές εργασίες. Έτσι αρμάθιαζε καπνό με τη σακοράφα σε αγροτικές οικογένειες με πληρωμή ανάλογα με τον αριθμό των αρμαθιών, ή μάζευε και πουλούσε ρίγανη, μέντα και βάλσαμο, ή έφτιαχνε και πούλαγε τάβλι και σκάκι… Ζούσε με τα λίγα, αλλά με αξιοπρέπεια.
Η αγάπη του για τη μαγειρική τον οδηγεί στη σκέψη και την επιθυμία να συγγράψει βιβλίο συνταγών της…
Ήταν άριστος στη Γεωμετρία, κάτι, που όπως λέει, τον βοηθά στο μέτρο της ποίησης.
2. Ο λαϊκός ποιητής του Φαναρίου στον ελεύθερο χρόνο του ζωγραφίζει, ενώ γράφει σε έμμετρο και πεζό λόγο.
Ας δούμε ένα νέο ποίημα του λαϊκού ποιητή, του Σωτήρη Κακαέ, το οποίο αναφέρεται σε αναμνήσεις του από το χωριό μας. Το ποίημα αυτό είναι δημοσιευμένο στην εφημερίδα το Φανάρι, αριθμό φύλλου 44, έτος 2000.
Αναμνήσεις
Κάτω στην τάβλα τρώγαμε
φα’ι’ απ’τη γκαζιέρα
κι οχτώ μαζί κοιμόμαστε
σε μία γκαρσονιέρα.
Για τουαλέτα είχαμε
τσίγκους και μαντανία
και πριν να μπούμε βήχαμε
μη γίνει φασαρία.
Στ’ αγκάθια την κλωτσούσαμε
ξυπόλητοι τη μπάλα
τα γόνατα ματώναμε
σπάγαμε την κεφάλα.
Ταμπίκ, σκατούλια παίζαμε
και σκρόφα σε παρέες
με πόθο τις κοιτάζαμε
λοξά τις πιο ωραίες.
Συχνά εμαζευόμαστε
για αγώνες με καρούλια
κι όλοι θολά θυμόμαστε
τα φημισμένα ρούλια.
Με σύρμα τ ’ αυτοκίνητα
καρότσα με κονσέρβα
δεν έσκαγαν τα λάστιχα
δεν ήθελαν ρεζέρβα.
Με λάστιχα πηγαίναμε
και λάμπες απ’τους στύλους
κι όσους τα μαρτυρούσανε
τους παύαμε από φίλους.
Κορόμηλα εκλέβαμε
και σύκα με πηρούνες
και με τον τσίγκο κόβαμε
τα πόδια απ’τις κουρούνες.
Στο πανηγύρι παίρναμε
βατράχους και κουμπούρες
και τρυπούλες σπέρναμε
το χώμα με τις σβούρες.
Κοντά τ’ αγόρια φόραγαν
τότε τα παντελόνια
και με σαντάλια γύρναγαν
σε δρόμους και σ’ αλώνια.
Με την ψιλή κουρεύανε
τ’ αγόρια τα μαλλιά τους
οι ψύρες για να φύγουνε
απ’ τη ζεστή φωλιά τους.
Τις ντισκοτέκ δεν ξέραμε
και τις καφετερίες
και κάποια βράδια βγαίναμε
για λαμπηδοφοριες.
Ποδήλατα δεν είχαμε
μήτε δραχμή στην τσέπη
σύκια και βόλους παίζαμε
δεν ξέραμε τα πρέπει.
Ολημερίς γυρνούσαμε
στις γειτονιές με γέλια
και παίζοντας εφτάναμε
ακόμα και στ’ αμπέλια.
Πολλά τα κατορθώματα
του τότε και του δείνα
αλλού καιρού καμώματα
μας έζωνε η πείνα.
Ο σημερινός λαϊκός μας ποιητής, ο Σωτήρης Κακαές, με παραστατικό και γλαφυρό τρόπο μας παρουσιάζει και μας περιγράφει την κοινωνική αλλά και την παιδική ζωή, τα παιδικά παιχνίδια, τα πανηγύρια, την ένδυση και την υπόδηση, το κούρεμα, την ξένοιαστη ζωή όλων όσων ζήσαμε στο χωριό μας κατά τον 20ο αιώνα.
Είναι φανερό πως έχει ταλέντο και πως έχει πολλά να δώσει ως λαϊκός ποιητής του χωριού μας. [Αύριο το τρίτο μέρος]
# Στη φωτογραφία καβάλα στο μηχανάκι του ο ποιητής στην πλατεία του χωριού μας.
Τηλέφωνο επικοινωνίας 6976026625
