87ο: Ο Φαναριώτης συγγραφέας Νίκος Τουλιάς για τη μετάλλαξη των ανθρώπων!
Αγαπητοί φίλοι
Πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα Νίκου Τουλιά του Κωνσταντίνου από το Φανάρι Ιθώμης με τίτλο: “Κάθαρση σε κόκκινο φόντο” , από τις εκδόσεις Δημητρόπουλος, αρ. σελ. 161.
1. Ο Νίκος Τουλιάς γεννήθηκε το 1970 στο Φανάρι Καρδίτσας από γονείς αγρότες. Τελειώνοντας το λύκειο του χωριού πήγε στην Αθήνα όπου ζει κι εργάζεται. Το βιβλίο “Κάθαρση σε κόκκινο φόντο” είναι το πρώτο του έργο- μυθιστόρημα- με το οποίο μπαίνει στον κόσμο των γραμμάτων. Και μπαίνει δυναμικά και με αξιώσεις! Σε λίγους μήνες θα κυκλοφορήσει και το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο “Επικίνδυνο παιχνίδι”, από τις ίδιες εκδόσεις. Το βιβλίο, όπως γράφει, είναι αφιερωμένο “στον σπουδαίο δάσκαλο, φίλο, συγγραφέα και ποιητή Λάμπρο Λώλο, που με μύησε στον φανταστικό κόσμο των βιβλίων και που δυστυχώς δεν βρίσκεται εδώ μαζί μας”. Ο Λάμπρος Λώλος ήταν ο κοινός μας φίλος, ο οποίος πέθανε στα 36 του χρόνια, το 1996.
Ας έρθουμε όμως στο περιεχόμενο του βιβλίου του Νίκου Τουλιά ” Κάθαρση σε κόκκινο φόντο”.
2. Όλα εξελίσσονται σε μια μικρή, επαρχιακή, παραλιακή πόλη, η οποία διαρρέεται από ποτάμι και που βρίσκεται κάτω από τον αγέρωχο Όλυμπο. Η πρωταγωνίστρια είναι η Άννα, μια όμορφη κοπέλα 30 χρόνων, η οποία εργαζόταν σε ένα ιατρικό κέντρο από το οποίο διώχτηκε γιατί, για ένα λάθος που έγινε, οι άνθρωποι που κατείχαν θέσεις ευθύνης τα φόρτωσαν όλα σ’εκείνη. Έτσι έμεινε για μεγάλα χρονικά διαστήματα άνεργη, είχε χάσει και τη μητέρα της και αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα.
Η Άννα είχε μια παιδική φίλη, τη Μαρία. Σ’ αυτήν έλεγε και συζητούσε τα πάντα.
Μέσα στο λεωφορείο γνώρισε τον Μάριο, έναν όμορφο κι ευγενικό άντρα, 37 χρόνων, τον οποίο κι ερωτεύεται. Ο Μάριος ήταν διευθυντής σε μια μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία, της οποίας όμως ιδιοκτήτρια ήταν η γυναίκα του, η Καίτη. Η Καίτη τα τελευταία δύο χρόνια ήταν ανάπηρη από τη μέση και κάτω, ύστερα από ένα τροχαίο ατύχημα.
Στην πορεία του έρωτα με τον Μάριο και της φιλίας της με τη Μαρία συντελούνται ανατροπές.
Ο Μάριος συνεχίζει να έχει δεσμό με έναν παλιό του έρωτα, με μια έκφυλη δικηγόρο που ξοδεύει τα λεφτά στα καζίνο και τις ρουλέτες. Ο Μάριος, πουλώντας έρωτα στην Άννα της ζητά να βγάλει από τη μέση τη γυναίκα του, για να κληρονομήσει τη μεγάλη περιουσία της και να ζήσουν στη συνέχεια άνετα μαζί. Κάτι ανάλογο ζητά από την Άννα και η γυναίκα του Μάριου, στην οποία η Άννα είχε προσληφθεί ως βοηθός της: Να βγάλει από τη μέση τον άπιστο Μάριο και την έκφυλη ερωμένη του, υποσχόμενη πως θα της δώσει πολλά χρήματα…
Στο μεταξύ η Άννα μαθαίνει πως η φίλη της η Μαρία έδινε πληροφορίες στον Μάριο για αυτήν, έναντι χρημάτων, προκειμένου αυτός να ξέρει πώς να τη χειρίζεται καλύτερα…
Τι θα κάνει η Άννα ύστερα από όλα αυτά; Ποιον δρόμο θα ακολουθήσει; Θα δεχτεί κάποια από τις προτάσεις;
Τελικά συντελούνται νέες ανατροπές. Το παράνομο ζευγάρι βρίσκεται δολοφονημένο, ενώ νεκρή βρίσκεται και η γυναίκα του Μάριου. Ποιος ή ποιοι είναι οι δολοφόνοι τους;
Την απάντηση τη δίνει ο συγγραφέας στις τελευταίες σελίδες του ενδιαφέροντος βιβλίου του…
3. Πρόκειται για ένα βιβλίο με πλούσιες εικόνες και περιγραφές όχι μόνο των ανθρώπων και των ανθρωπίνων καταστάσεων αλλά και της φύσης. Ο Όλυμπος, ο ουρανός, τα σύννεφα, το ποτάμι,
ο άνεμος, η βροχή, ο ήλιος, τα κιτρινισμενα και πεσμένα φύλλα των δέντρων, η κίνηση των ανθρώπων και των αυτοκινήτων στον δρόμο κάτω από το σπίτι της Άννας, εντάσσουν τον αναγνώστη στο φυσικό περιβάλλον όπου διαδραματίζονται τα γεγονότα.
Ο συγγραφέας, όπως είπα, δεν περιορίζεται μόνο στην περιγραφή της φύσης. Περιγράφει και τις ανθρώπινες σχέσεις, τη φιλία και τον έρωτα στη δυναμική τους εξέλιξη και μετάλλαξη.
Είναι δυνατόν το χρήμα να αλλοτριώσει τον χαρακτήρα μιας παιδικής φίλης; Είναι δυνατόν η φιλία να μετατραπεί σε εκμετάλλευση ή σε εκδίκηση και σε καταστροφή του άλλου; Ο Τουλιάς έχει την άποψη πως ναι, μπορεί να συμβεί τέτοια ανατροπή, τέτοια βαθιά μετάλλαξη στον ψυχισμό και στον χαρακτήρα του ανθρώπου. Αναρωτιέται όμως: “Ποιες χαλασμένες μήτρες βγάλανε τέτοια υλικά που προσβάλλουν κάθε έννοια ανθρώπινης οντότητας; Πώς οι άνθρωποι γίνονται τέρατα, έτοιμοι να κατασπαράξουν καθετί, για προσωπικό συμφέρον, χωρίς να υπολογίζουν θύματα κι απώλειες;…
Είναι δυνατόν να υπάρχει ένας αγνός έρωτας, χωρίς τα στοιχεία της εξάρτησης, της εκμετάλλευσης, της ανειλικρίνειας; Γιατί οι άνθρωποι θέλουν να ερωτευτούν και θέλουν να ζήσουν τον έρωτα ; Και γιατί όλα αυτά συχνά αποδεικνύονται επικίνδυνες αυταπάτες;”
Ο συγγραφέας, μέσω της ηρωίδας του, της Άννας, αναζητά τις απαντήσεις στην ψυχολογία, στην ψυχανάλυση, στη φιλοσοφία, στη λαϊκή σοφία και τις αρχές τους. Οι αρχές αυτές εμφανίζονται μέσα στο μυαλό, στη σκέψη της πρωταγωνίστριας, της Άννας και παίζουν έναν καθοδηγητικό ρόλο στις αποφάσεις της. Χρησιμοποιεί ακόμα και μια ινδιάνικη ιστορία για να κατανοήσει ή για να ερμηνεύσει το καλό ή το κακό που επικρατεί στον κόσμο. Έτσι ένας γέρος Ινδιάνος στην ερώτηση του εγγονού του γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι κακοί, ενώ κάποιοι άλλοι έχουν καλοσύνη και αγάπη, απαντά: Κάθε άνθρωπος παιδί μου έχει μέσα του δύο λύκους, τον καλό και τον κακό. Και να ξέρεις πως τελικά υπερισχύει αυτός ο λύκος που εσύ τα’ι’ζεις μέσα σου!
Για τον συγγραφέα, όπως και για τον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο τον Θαλή τον Μιλήσιο, ο χρόνος έχει έναν σημαντικό ρόλο να παίξει στη ζωή των ανθρώπων: Να τους αποκαλύψει την αλήθεια. Και πράγματι η αλήθεια αποκαλύπτεται στο τέλος, επιφέροντας μερικώς την κάθαρση.
Ο Νίκος Τουλιάς σπάει τα γλωσσικά ταμπού. Δεν είναι κομφορμιστής, αλλά περιγράφει τις ανθρώπινες σχέσεις και πράξεις με έναν θαρραλέο τρόπο χωρίς να γίνεται χυδαίος.
Οι όποιες ιδεολογικές και φιλοσοφικές απόψεις ή αρχές του συγγραφέα Νίκου Τουλιά υπάρχουν στο βιβλίο του κινούνται εντός της ταξικής κοινωνίας, της κοινωνίας του χρήματος και της εκπόρνευσης, της εξαγοράς της ηθικής και της συνείδησης των ηρώων του. Θεωρεί πως έτσι αποδίδει πιστά την κοινωνική πραγματικότητα και πως αντιμετωπίζει με αντικειμενική και ρεαλιστική ματιά τον άνθρωπο και τις κοινωνικές του σχέσεις. Καταγγέλει τις αθλιότητες των ατόμων της κοινωνίας αλλά δεν καταγγέλει την ίδια την κεφαλαιοκρατική κοινωνία της αλλοτρίωσης. Το πολύ πολύ να πιστεύει σε κάποιες μικρές βελτιώσεις εντός της. Από αυτή τη σκοπιά οι απόψεις που διαπερνούν το έργο και τους ήρωές του είναι αναρχο- αστικές απόψεις. Ο συγγραφέας δεν έχει τα θεωρητικά εργαλεία για να βγει έξω από την αστική κοινωνία, την οποία μάλλον τη θεωρεί αιώνια και συμβατή με την υποτιθέμενη φύση του ανθρώπου και για αυτό αδυνατεί να δει και να προβάλλει ένα εναλλακτικό μοντέλο οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης, όπου τα φαινόμενα της αλλοτρίωσης θα περιοριστούν μέσα από μια διαρκή κοινωνική και πολιτική κι ατομική πάλη.
4. Ο συγγραφέας κατορθώνει από την αρχή του βιβλίου να τραβήξει το ενδιαφέρον του αναγνώστη- αρκεί αυτός να διαβάσει την πρώτη του σελίδα. Από κει και πέρα το περιεχόμενο του βιβλίου θα τον τραβήξει και θα τον συνεπάρει. Θα θελήσει να το διαβάσει μονορούφι.
Ο συγγραφέας με την περίτεχνη πλοκή του έργου μάς προσφέρει την ευκαιρία για μια αισθητική απόλαυση αλλά και για έναν βαθύ και πλούσιο προβληματισμό πάνω στις φιλικές κι ερωτικές σχέσεις της εποχής μας.
5. Στην πρώτη φωτογραφία ο συγγραφέας Νίκος Τουλιάς. Στη δεύτερη φωτογραφία το εξώφυλλο του βιβλίου- το οποίο ίσως να αδικεί το περιεχόμενο του βιβλίου. Στην τρίτη το ιστορικό χωριό μας, το Φανάρι Καρδίτσας και στην τελευταία φωτογραφία ο κοινός μας φίλος Λάμπρος Λώλος.
Τηλέφωνο επικοινωνίας 6976026625
