Skip to content

62ο: Σωτήρης Κακαές: Ο ευφάνταστος λαϊκός ποιητής του…

62ο: Σωτήρης Κακαές: Ο ευφάνταστος λαϊκός ποιητής του Φαναρίου Ιθώμης
Αγαπητοί φίλοι
Συνεχίζω το αφιέρωμα στους Φαναριώτες συγγραφείς και λαϊκούς ποιητές. Την τιμητική του σήμερα έχει ο λαϊκός ποιητής του χωριού μας, του Φαναρίου Καρδίτσας, Σωτήρης Κακαές.
1. Ο Σωτήρης Κακαές του Γεωργίου γεννήθηκε στις 31 Μαϊου 1962. Ο πατέρας του είναι ο Γεώργιος και η βιολογική του μάνα η Ελένη. Οι γονείς του χώρισαν το 1965 και ο Σωτήρης έζησε με τη μητριά του, τη Στεφανία. Η φτώχεια και η βιομηχανική πολιτική της Γερμανίας για εισαγωγή ξένων εργατών έφερε την οικογένειά του στη Γερμανία. Έτσι ο Σωτήρης κάποια χρόνια τα έζησε στην Ελλάδα και κάποια χρόνια στη Γερμανία, ακόμα και την Ολλανδία. Τις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου τις φοίτησε στην Ελλάδα, στο Φανάρι, και τις μεγάλες τάξεις σε ελληνικό και γερμανικό σχολείο. Γυμνάσιο τελείωσε στο χωριό μας, ενώ το Τεχνικό Λύκειο στην Καρδίτσα.
Εργάστηκε σε εστιατόρια και σε εργοστάσια στη Γερμανία αλλά και την Ρόδο.
Σήμερα ζει και εργάζεται ως ρακοσυλλέκτης. Κατοικεί στο διπλανό χωριό Καππά, σε ένα οικόπεδο που του παραχώρησε μία καλή οικογένεια και στο οποίο ο Σωτήρης έφτιαξε μόνος του μια καλύβα. Ο φίλος και συμμαθητής μου Σωτήρης Κακαές είναι ένα ευαίσθητο και φιλότιμο άτομο, με μεγάλη και δημιουργική φαντασία.
2. Ο Σωτήρης Κακαές είναι ένα ανήσυχο, ιδιόρρυθμο πνεύμα. Διάβαζε από μικρός Καρκαβίτσα, Παλαμά, Σεφέρη, Δροσίνη, Κάλβο , Σικελιανό, Παπαδιαμάντη… Παράλληλα έγραφε και δική του ποίηση. Λαϊκή ποίηση. Ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Είναι πρακτικός άνθρωπος. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Φαναρίου το Κάστρο το 1984, στο οποίο προσέφερε ανιδιοτελως.
3. Ας περάσουμε όμως να δούμε το ποιητικό έργο του λαϊκού Φαναριώτη ποιητή. Τον Μάρτη του 1997, ύστερα από ενδιαφέρον που επέδειξε ο Ευθύμιος Σανίδας, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Φαναριωτών Αθήνας η Ιθώμη, δημοσιεύει στην εφημερίδα το Φανάρι το εκτενές ποίημα: “Το χωριό μου το Φανάρι” και με υπότιτλο: “Όπως το θυμούνται οι παλιοί και πώς είναι τώρα”.

Το χωριό μου το Φανάρι
Είχε Αρχιεπισκοπή
στη θέση της σχολεία.
Είχε και δικαστήρια
και αγρονομία.

Έχει κτίριο του ΟΤΕ,
έχει αστυνομία
επτά έχει μπακάλικα
έντεκα καφενεία.

Σύλλογο Πολιτιστικό,
έχει και ιατρείο.
Γεωργικό συνεταιρισμό
κοινοτικό γραφείο.

Έχει κτίστες κι εργολάβους,
έχει και σοβατζηδες
έχει μαστόρους της σκεπής
έχει και μπετατζηδες.

Είχε κάποτε σχολείο,
και στον Άγιο Νικόλα,
ήρθαν καινούρια χτίσματα,
τα παλιά φύγαν όλα.

Έχει και βιβλιοθήκη,
έχει και σκουπιδιαρη,
έχει και ένα αγοραίο,
κούρσα για να μας πάρει.

Έχει και ηλεκτρολόγους,
έχει και υδραυλικούς,
το κάστρο αλλοιώνεται
έπεσε και ο “παππούς”.

Έχει και φροντιστήρια,
συμβολαιογραφείο,
είχε κέντρο νεότητας,
έχει σιδηρουργείο.

Βγάζανε και σαμολαδο,
είχε στραγαλαδικο,
είχε δύο ξυλαποθήκες,
και ποδηλαταδικο.

Είχε καλτσοπλεχτηριο,
είχε αγροφυλακή,
είχε μαραγκουδικο
και για κλέφτες φυλακή.

Ζαχαροπλαστεία δύο,
δύο βιβλιοπωλεία,
είχε και το δημαρχείο,
και δύο φαρμακεία.

Είχε τέσσερα κουρεία,
και πέντε ραφτάδικα,
είχε όμως και τρεις φούρνους
κι οχτώ τσαγκαρικα.

Είχε και φυσιογνωμίες,
τον Κάρκα και τον Λιώρα,
είχε και τον Τατσόπουλο,
τον Χρήστο έχει τώρα.

Ακόμα και νερόμυλο,
τρία καπνοπωλεία,
είχε τρεις κασσιτερωτες
δέκα κρεοπωλεία.

Είχε και για τζογαρισμα,
λέσχες χαρτοπαιξίας
και γκαραγκιοζοπαιχτη
για τις ώρες της ανίας.

Ακόμα και ψαράδικο
έχει και στο χωριό μου,
κάστρον αναψυκτήριο
να πίνω το ποτό μου.

Είχε και τον στρατώνα του
προς το χωριό Κανάλια,
τα ξύλα της καηκανε
σε σόμπες και μαγκάλια.

Για τα γίδια του χωριού μου
γιδοβίτσες είχε δύο,
Τα πηγαίνανε να φάνε
σ’ άλλο τόπο μακριά.

Είχε στο “κουφομάρμαρο”
λαβύρινθο γαϊτάνι,
και όπως διαδίδεται
ως και τον Πύργο φτάνει.

Έχει και δύο δραγασιες
έχει πηγή με βρύση.
Όποιος νερό πιει από κει
πίσω δεν θα γυρίσει.

Νύχτες Σαββατοκύριακον
“Τσιγκρι” και Τερψιθέα,
χοροί ταγκό καθώς και τροξ
κι ανέμελη παρέα!

Διαπιστώνουμε πως ο λαϊκός μας ποιητής, ο Σωτήρης Κακαές, κατορθώνει μέσα σε 21 στροφές να δώσει σφαιρικά και πλήρως την εικόνα του χωριού μας, του Φαναρίου Καρδίτσας, όπως αυτή εξελίχτηκε τον 20ο αιώνα. Πράγματι το ιστορικό χωριό μας είχε μια σειρά από κρατικές υπηρεσίες, ποικιλία καταστημάτων, έναν πλούσιο καταμερισμό της εργασίας, κοινωνικούς χαρακτήρες και ιδιόμορφες προσωπικότητες, τόπους αναψυχής, επαγγέλματα που χάθηκαν… Αλλά ο ποιητής μας δίνει και την εικόνα του χωριού μας στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Συνδιάζει το χτες με το σήμερα του 1997 με έναν άψογο και αριστοτεχνικό τρόπο. Δεν παίρνει από εδώ το χθες και από εκεί το σήμερα, αλλά τα εξυφαίνει σε μια στροφή, σε όλο το ποίημά του.
Βέβαια από το 1997 μέχρι σήμερα η κοινωνία του χωριού μας έχει αλλάξει δραματικά. Δεν υπάρχουν ούτε η αστυνομία, ούτε ο ΟΤΕ, ούτε το συμβολαιογραφείο, ούτε ο δήμος Ιθώμης καθώς και μια σειρά άλλες υπηρεσίες. Είναι φανερό πως απαιτείται μια νέα ποιητική σύλληψη που να εκφράζει το σήμερα, το 2025…
# Στις φωτογραφίες ο λαϊκός μας ποιητής με το μόνο μεταφορικό μέσο που διαθέτει.
[Αύριο η συνέχεια] Τηλέφωνο επικοινωνίας 6976026625

Facebook Image
Facebook Image
Facebook Image

Δημοσιεύτηκε στοΦανάρι