148ο: Ο τραγικός θάνατος του Σωτήρη Κάρκα ή Τζήμα από τραίνο στον Κόμπελο Φαναρίου
(32ο μέρος)
Αγαπητοί φίλοι
Συνεχίζω την ιστορική έρευνα για τον οικισμό του Φαναρίου Καρδίτσας, τον Κόμπελο. Σήμερα θα αναφερθώ σε ένα τραγικό γεγονός, το οποίο μας συγκλόνισε την εποχή που έγινε. Πρόκειται για τον θάνατο του Κομπελιώτη Σωτήρη Κάρκα ή Τζήμα από τραίνο, δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές του οποίου είχε ξαπλώσει στις αρχές της δεκαετίας του 1980 για να ξεκουραστεί.
Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα με μια σειρά κι από πιο κοντά.
1. Ο Σωτήρης Κάρκας ή Τζήμας, όπως τον ξέρουν στο χωριό μας, ήταν γιος του Αθανασίου και της Σοφίας Κάρκα. Γεννήθηκε στο Φανάρι το 1926. Στο επάγγελμα ήταν αγρότης, δηλαδή καλλιεργούσε κηπευτικά και είχε και πρόβατα. Είχε αδέρφια τον Ιωάννη Ντουρλιό και τη Ζωή Καραβασίλη.
Η πρώτη σύζυγός του ήταν η Αγορούλα Παπαθεοδώρου, με την οποία απέκτησε ένα παιδί, τη Χάιδω- η οποία γεννήθηκε το 1947. Μετά από δύο τρία χρόνια χώρισαν και για καμιά δεκαπενταρια χρόνια έμεινε ως χωρισμένος στον Κόμπελο.
Το 1964 παντρεύτηκε την Ειρήνη Μόσιαλου από το χωριό Άγιος Ακάκιος. Μαζί της έκανε 4 παιδιά:
*Τη Σοφία, η οποία γεννήθηκε το 1965 και πέθανε το 1973.
*Τη Μαρία, η οποία γεννήθηκε το 1968 και είναι παντρεμένη με τον Χρυσόστομο Γιαννακό από τα Κανάλια.
*Τον Αθανάσιο, που γεννήθηκε το 1969 και μένει στην Καρδίτσα όπου και εργάζεται και
*Τον Θωμά, ο οποίος γεννήθηκε το 1972 και διαμένει μόνιμα στο πατρικό σπίτι, στον Κόμπελο.
2. Ας δούμε τι θυμούνται οι δύο κόρες του Σωτήρη Κάρκα αλλά από διαφορετικές μητέρες:
– “Ο πατέρας μου, ο Σωτήρης Κάρκας, είχε σπίτι στο Φανάρι, κοντά στο σπίτι του Παύλου Οικονόμου, το οποίο όμως το πούλησαν. Είχε σπίτι και στον Κόμπελο. Όταν παντρεύτηκε τη μάνα μου, την Αγορούλα, ήρθε ως γαμπρός στο σπίτι της στη γειτονιά του Αγίου Αθανασίου στο Φανάρι. Παντρεύτηκαν το 1946. Ο πατέρας μου ήταν πολλά χρόνια μικρότερος από τη μάνα μου, γύρω στα 15 χρόνια. Ο πατέρας μου ήταν 18 χρονών, όταν παντρεύτηκε. Μεγάλωσε μέσα στην ορφάνια. Τα παιδιά τα πήραν θειάδες και τα μεγάλωσαν χωριστά. Οι γονείς μου χώρισαν γύρω στο 1950. Εγώ δεν θυμάμαι να ζούμε μαζί. Η μάνα μου αργότερα ποτέ δεν τον κατηγόρησε. “Είναι ο πατέρας σου”, μου έλεγε, “και πρέπει να τον βλέπεις και να του μιλάς””, θα μου πει η κόρη του Σωτήρη Κάρκα ή Τζήμα, η Χαϊδούλα, η οποία αργότερα, το 1973 παντρεύτηκε τον Λάμπρο Τζαβέλλα.
– “Εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Κόμπελο. Οι γονείς μου, ο Σωτήρης Κάρκας και η μητέρα μου η Ειρήνη Μόσιαλου είχαν μπαχτσέ και πρόβατα στον Κόμπελο. Τα έβοσκαν στις πλαγιές του Φαναρίου. Οι γονείς μου έφτιαχναν τυρί με το γάλα και το πουλούσαν οι ίδιοι. Τις ημέρες του Πάσχα, που είχαν αργία τα τυροκομεία του Κομπέλου και τα γαλατάδικα, το γάλα το μοίραζαν στη γειτονιά και σε όσους δεν είχαν. Ο πατέρας μου είχε σούστα κι έπαιρνε και μένα μαζί του, όταν πήγαινε στην Καρδίτσα για να πουλήσει ζαρζαβατικά. Το δημοτικό σχολείο το τελείωσα στη Λοξάδα. Γυμνάσιο πήγα δύο τάξεις στο Φανάρι”, θα μου πει η κόρη του Μαρία Κάρκα-Γιαννακού, στο φιλόξενο σπίτι που έχουν στα καναλιώτικα ντάμια. Και συνεχίζει: “Το όνομα “Τζήμας” είναι παρατσούκλι, αλλά δεν μας ενοχλεί, γιατί όλοι έτσι μας λένε”.
3. Το τραγικό γεγονός, δηλαδή ο αιφνίδιος κι άδικος θάνατος του Σωτήρη Κάρκα ή Τζήμα έγινε την Τρίτη, 5 Μάη 1981 στη θέση “Μεριά”, του οικισμού του Κομπέλου Φαναρίου, λίγο πιο κάτω από το ντάμι του Σωτήρη Γκόλια και πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή Καλαμπάκας – Βόλου.
Πώς έγινε λοιπόν το δραματικό γεγονός;
Ο Γιώργος Μούντζιας, ο αγροφύλακας της Λοξάδας με καταγωγή από το Φανάρι- αλλά ζει στη Λοξάδα, το διπλανό χωριό του Φαναρίου- το προηγούμενο βράδυ, δηλαδή τη Δευτέρα 4 Μάη 1981, ήταν μαζί με τον Σωτήρη Κάρκα ή Τζήμα στην ταβέρνα η “Φαντασία”, την οποία είχε ανοίξει ο Κομπελιώτης Μιχάλης Κουλοσούσας. “Το βράδυ εκείνο έπινα μαζί του”, θα μου διηγηθεί ο τραγικός φίλος τού Σωτήρη Κάρκα.
“Ο Σωτήρης είχε ένα χωράφι με τριφύλλι, στη θέση “Μεριά”, κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή, το οποίο το πότιζε με τεχνητή βροχή, με το τρακτέρ. Το πρωί γύρω στις 9-10 έγινε το κακό. Εγώ ήμουν στον μπαχτσέ μου, όταν άκουσα το τραίνο να σφυρίζει ασταμάτητα. Παραξενεύτηκα. Κοίταξα προς τα εκεί και το είδα σταματημένο. “Κάποιο ατύχημα θα έγινε”, είπα, και πήρα το αγροτικό αυτοκίνητο και πήγα. Το κορμί του Σωτήρη ήταν προς τον Κόμπελο και όχι προς τα χωράφια. Μίλησα με τον μηχανοδηγό και εκείνος μου είπε πως κοιμόταν δίπλα στη γραμμή. Το τραίνο είχε κόσμο. Κανένας δεν με βοήθησε. Ο Σωτήρης Κάρκας ζούσε ακόμα και μου μίλαγε στον δρόμο. Κοιμόταν, όταν ξύπνησε απότομα από το σφύριγμα του τραίνου. Σηκώθηκε και τον χτύπησε στο κεφάλι το σκαλοπάτι τού βαγονιού. Αν δεν είχε σηκωθεί, αν δεν είχε σηκώσει το κεφάλι του, δεν θα γινόταν το τραγικό γεγονός, θα ζούσε. Τον πήρα μόνος μου με το αυτοκίνητο και τον πήγα στην Καρδίτσα. Στον δρόμο, κοντά στο χωριό Παλαιοκκλήσι, πέθανε”.
Ο Γιώργος Μούντζιας, που το προηγούμενο βράδυ τα έπινε με τον φίλο του στην ταβέρνα, τώρα ζούσε το σοκ να κρατάει στην αγκαλιά του τον νεκρό φίλο του.
Την άλλη μέρα, την Τετάρτη 6 Μάη 1981, στις 8.30 το πρωί, ο Αθανάσιος Καραβασίλης, ανηψιός του Σωτήρη, θα δηλώσει τον θάνατό του στην κοινότητα Φαναρίου, προσκομίζοντας και τη γνωμάτευση τού ιατρού Αγγέλου Σπάνια. Σύμφωνα με τη γνωμάτευση αιτία του θανάτου ήταν “η βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, συνέπεια του σιδηροδρομικού ατυχήματος”, την Τρίτη 5 Μάη στη θέση “Μεριά” του οικισμού Κόμπελος.
4. Τα παιδιά του Σωτήρη Κάρκα ή Τζήμα έζησαν το αιφνίδιο τραγικό γεγονός με διαφορετικό τρόπο, γιατί ήταν διαφορετικές και οι καταστάσεις που βίωναν.
Η Χαϊδούλα, που πριν από έναν χρόνο περίπου, στις 3 Απρίλη 1979, είχε χάσει τον άντρα της, τον Λάμπρο Τζαβέλλα, μου είπε: “Έμεινα στη μάνα μου, στο Φανάρι, με τα τρία παιδιά, στη γειτονιά του Αγίου Αθανασίου. Άκουσα το τραίνο που σφύριζε και έλεγα μέσα μου: “Πώς και σφυρίζει το τραίνο και γιατί σταμάτησε;” Εγώ δεν ήξερα τίποτα. Αργότερα πήγα στο σπίτι του Λάμπρου, στη γειτονιά τής Παναγιάς, για να ταϊσω και να ποτίσω το άλογο. Γυρίζοντας σπίτι μας άκουγα τον κόσμο να λέει στον “Πλάτανο” πως “αυτή δεν ξέρει τίποτα” κι απορούσα. Μόλις γύρισα σπίτι, μού το είπαν…Τον θάψαμε στο Φανάρι…Ο πατέρας μου είχε έρθει το Πάσχα του 1981, λίγες μέρες πριν από τον θάνατό του, στο σπίτι της αδερφής του, της Ζωής Καραβασίλη, 30 μέτρα μακριά από το σπίτι της μάνας μου, με φώναξε να πάω εκεί, με αγκάλιασε και μου είπε να πάω στον Κόμπελο, στη γιορτή του Θωμά, ο οποίος ήταν τότε 9 ετών. Δεν πήγα, γιατί είχα κι εγώ γιο με το όνομα Θωμάς”.
Η Μαρία, η άλλη κόρη του Σωτήρη Κάρκα, ήταν άρρωστη, ψηνόταν στον πυρετό, όταν έγινε το τραγικό γεγονός. Ήταν στην πρώτη γυμνασίου.
Ο Πολύζος Θωμάς ή Μπανιάς, από τη Λοξάδα και ανηψιός του Πολύζου Αποστόλη, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη του ΕΛΑΣ στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Φαναρίου Καρδίτσας, στις 25 και 26 Αυγούστου 1944 κατά των Γερμανών, θα μου πει για τον Σωτήρη Κάρκα ή Τζήμα: “Έζησα πολλά χρόνια με τον Σωτήρη. Ο Σωτήρης με βοηθούσε να ετοιμάσω το αλέτρι για να οργώσω το χωράφι. Ήμουν τότε 15 χρόνων”.
5. Στην ασπρόμαυρη φωτογραφία βλέπουμε τον αδικοχαμένο Σωτήρη Κάρκα ή Τζήμα. Είναι η μοναδική φωτογραφία που διαθέτει η οικογένεια. Η γυναίκα με τη μπλε μπλούζα είναι η δεύτερη γυναίκα του, η Ειρήνη, η οποία πέθανε το 2015. “Η Ειρήνη ερχόταν στη μάνα μου, την Αγορούλα. Είχαμε καλή σχέση, γιατί ήταν καλή γυναίκα”, θα μου πει η Χαϊδούλα Κάρκα-Τζαβέλλα. Στη φωτογραφία με το ζευγάρι βλέπουμε την κόρη του Σωτήρη Κάρκα, τη Μαρία Κάρκα-Γιαννακού με τον άντρα της, τον Χρυσόστομο Γιαννακό, με καταγωγή από τα Κανάλια. Στη φωτογραφία βλέπουμε το τυροκομείο τού Κωστή Καραβίδα στον Κόμπελο Φαναρίου και δίπλα, δεξιά όπως την κοιτάμε, το σπίτι του Σωτήρη Κάρκα ή Τζήμα, στο οποίο μένει σήμερα ο μικρότερος γιος του, ο Θωμάς. Στην τελευταία φωτογραφία βλέπουμε την Χαϊδούλα, την κόρη του Σωτήρη Κάρκα από την πρώτη γυναίκα του, την Αγορούλα.
#Ευχαριστώ όλα τα άτομα της οικογένειας του Σωτήρη Κάρκα ή Τζήμα που μου άνοιξαν τη ψυχή τους για να μάθει όλος ο κόσμος για το τραγικό γεγονός που μας συγκλόνισε στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ευχαριστώ και τον αγροφύλακα Γιώργο Μούντζια, στον οποίο έφερα βαριές μνήμες από εκείνο το δραματικό κι ατυχές συμβάν.
Τηλέφωνο επικοινωνίας 6976026625
